تبلیغات
دانش اموزان کوشا(منطقه کوهپایه ) - داستان های قرانی

ثواب گفتن ذکر «سبحان الله» چیست؟

یكی از زیباترین جلوه های ارتباط عاشقانه با خدا و اساسی ترین راه های سیر و سلوک ، ذكر است؛ یعنی مترنّم بودن زبان و قلب انسان به اسماء حُسنای الهی و شاداب نگه داشتن گل روح در زیرباران یاد حق.
ذكر خدا، از یاد بردن هستی محدود خویش در رهگذر یاد اسمای الهی است و تداوم و استمرار آن زنگار گناهان را از روی دل می زداید؛ زیرا غفلت و فراموشی حق تعالی ، ساحت دل را مكدّر می كند.ذكر خداوند آثار و ثمرات اعجاب آور و باشكوهی دارد.
یکی از بهترین اذکار ذکر تسبیح (سبحان الله) است که احادیث مختلفی وجود دارند که برای گفتن ذکر «سبحان الله» به تنهایی ثواب‌هایی قرار داده شده است:
1. پیامبر اسلام(صلی الله علیه و آله) فرمود: «هر که صد مرتبه سُبحانَ‏ اللَّه‏ بگوید، بهتر است از راندن صد شتر (که با خود به حج برد تا آنها را از براى خدا قربانی کند)».(1)
2. مردی از امام علی(علیه السلام) پرسید، اى ابو الحسن! تفسیر «سُبْحانَ‏ اللَّهِ‏» چیست؟ آن حضرت فرمود: «بزرگ‌داشتن عزّت و شکوه خداوند، بزرگ و پاک دانستن او از هر آلایشى که مشرکین به ساحت مقدّسش نسبت دهند، لذا هر وقت بنده‏اى این کلمه را بگوید همه فرشتگان‏ براى او طلب رحمت نمایند».(2)
3. امام باقر(علیه السلام) فرمود: «هر کس در مسجد خیف در منا صد مرتبه سبحان‏ اللَّه‏ بگوید خداوند تعالى ثواب آزاد کردن یک بنده، در نامه عمل او بنویسد».(3)
4. امام باقر(علیه السلام) به نقل از رسول خدا(صلی الله علیه و آله) فرمود: «هر کس که سبحان‏ اللَّه‏ بگوید، خداوند درختى در بهشت برایش مى‏کارد».(4)
5. یونس بن یعقوب نقل مى‏کند که به امام صادق(علیه السلام) عرض کردم: آیا کسى که صد بار ذکر «سبحان اللَّه» را بگوید در زُمره کسانى است که، «ذکر و یاد خدا را بسیار کنند؟!»(5) فرمود: «بلى».(6)
پاداش گوینده سبحان الله
امام صادق (علیه السلام) از پدر و جد بزرگوارش حضرت امام (علیه السلام) روایت مى كند: نبى اكرم (صلی الله علیه و آله) در پاسخ مسائلى كه مردى یهودى از آن حضرت پرسیده بود، ضمن حدیث طویلى فرمود: آن گاه كه بنده سبحان الله بگوید، آنچه پایین تر از عرش خداست با او سبحان الله مى گویند و به گوینده ده برابر پاداش آنها داده مى شود و چون الحمدلله گوید، خداوند نعمت دنیا را به او كرامت كند تا نعمتهاى آخرت را ببیند، و آن سخنى است كه بهشتیان هنگام ورود به بهشت مى گویند و همه سخنها در دنیا قطع مى شود به جز الحمدلله كه قطع نمى گردد و آیه كریمه (احزاب ، 44): درود بهشتیان در روزى كه به دریافت و دیدار پاداش خدا نایل مى شوند، سلام است به همین حقیقت اشارت دارد.(7)
 
پاداش در بهشت
رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: هر كس كه سبحان الله العظیم و بحمده بگوید درخت خرمایى براى وى در بهشت كاشته مى شود.(8(
ترازوى اعمال
امیرالمۆمنین على(علیه‌السلام) مى‌فرماید: تسبیح و سبحان الله گفتن یک نیمه از ترازوى اعمال را پر كرده و الحمدلله گفتن ترازوى اعمال را سرشار مى‌سازد و الله اكبر گفتن فاصله میان آسمان و زمین را پر مى‌كند.(9)


 ذكر پیامبر (صلی الله علیه و آله) قبل از رحلت
عایشه گفت: رسول خدا (صلی الله علیه و آله) پیش از رحلت این ذكر را بسیار مى فرمود: (خدایا) تو را تسبیح مى كنم و به ستایش و حمد تو مشغولم ، از تو آمرزش‍ مى طلبم و توبه مى كنم .(10)   
پی نوشت ها:
[1]. کلینى، محمد بن یعقوب، الکافی، محقق و مصحح: غفارى، على اکبر، آخوندى، محمد، ج 2، ص 505، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ چهارم، 1407ق.
[2]. شیخ صدوق، معانی الأخبار، محقق و مصحح: غفارى، على اکبر، ص 9 10، دفتر انتشارات اسلامى، قم، چاپ اول، 1403ق.
[3]. شیخ حر عاملى، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، ج 5، ص 269 270، مۆسسة آل البیت(علیه السلام)، قم، چاپ اول، 1409ق.
[4]. شیخ صدوق، ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ص 11، دار الشریف الرضی للنشر، قم، چاپ دوم، 1406ق.
[5]. «ذَکرَ اللَّهَ کثِیراً»؛ احزاب، 21.
[6]. ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ص 12.
[7]تفسیر المیزان ، ج 10، ص 17.
[8]- كنز العمال ، ج 1، ص 459.
[9]- مكارم الاخلاق ، ص 309.
[10]- صحیح مسلم ، ج 1، ص 351.
               
منابع:

کتاب ذكرهاى مستحبى
tebyan.net

 

4ذکر کوتاه قرانی برای رهائی از چهار چیز
امام صادق علیه السلام می‌فرمایند:


1ـ در شگفتم برای كسی كه ترس بر او غلبه كرده، چگونه به ذكر «حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِیلُ» (آل‌عمران/173) پناه نمی‌برد. در صورتی كه خداوند به دنبال ذكر یاد شده فرموده است: «پس (آن كسانی كه به عزم جهاد خارج گشتند، و تخویف شیاطین در آنها اثر نكرد و به ذكر فوق تمسك جستند) همراه با نعمتی از جانب خداوند(عافیت) و چیزی زاید بر آن (سود در تجارت) بازگشتند، و هیچگونه بدی به آنان نرسید.»


2ـ در شگفتم برای كسی كه اندوهگین است چگونه به ذكر «لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّی كُنْتُ‏ مِنَ الظَّالِمِینَ» (انبیاء/87)پناه نمی برد. زیرا خداوند به دنبال این ذكر فرموده است: «پس ما یونس را در اثر تمسك به ذكر یاد شده، از اندوه نجات دادیم و همین گونه مومنین را نجات می‌بخشیم.»


3ـ در شگفتم برای كسی كه مورد مكر و حیله واقع شده، چگونه به ذكر «اُفَوِّضُ أَمْرِی إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِیرٌ بِالْعِبادِ» (غافر/44) پناه نمی‌برد. زیرا خداوند به دنبال ذكر فوق فرموده است: «پس خداوند (موسی را در اثر ذكر یاد شده) از شر و مكر فرعونیان مصون داشت.»


4ـ در شگفتم برای كسی كه طالب دنیا و زیبایی‌های دنیاست چگونه به ذكر «ما شاءَ اللَّهُ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ» (كهف/39)پناه نمی‌برد، زیرا خداوند بعد از ذكر یاد شده فرموده است: «مردی كه فاقد نعمت‌های دنیوی بود، خطاب به مردی كه از نعمت‌ها برخوردار بود) فرمود: اگر تو مرا به مال و فرزند، كمتر از خود می‌دانی امید است خداوند مرا بهتر از باغ تو بدهد.»



منبع:بحارالانوار، ج90، ص184 و 185، به نقل از كتاب خصال شیخ صدوق 



تاریخ : پنجشنبه 7 شهریور 1392 | 10:49 ب.ظ | نویسنده : علیرضا | نظرات